Ιπποφαές

Το ιπποφαές (= ίππος + φάος = άλογο φωτεινό, λαμπερό) είναι από τα αρχαιότερα φυτά της γης και ένας σημαντικός σύμμαχος της υγείας και ομορφιάς. 

Το ιπποφαές αναφέρεται στην αρχαιότητα  από τον Θεόφραστο, αλλά κυρίως από τον Διοσκουρίδη τον Αναζαρβέα, αλλά και από την θιβετιανή και κινέζικη ιατρική. 

Το όνομά του το οφείλει στους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα ή τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα ή του καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτώντας περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους γινόταν πιο λαμπερό. 

Το σύνολο των θρεπτικών  και αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται στο Ιπποφαές είναι 190: βιταμίνη C περίπου 15 φορές περισσότερη από το πορτοκάλι, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, βιταμίνη Α, βιταμίνη D, βιταμίνη Κ, β-σιτοστερόλη, καροτονοειδή, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ω-3, ω-6, ω-7, ω-9), αμινοξέα, μέταλλα (ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, χαλκό, κάλιο, σελήνιο και ψευδάργυρο) κτλ.

Βοηθά στην γρήγορη ανάρρωση και επούλωση πληγών, επανορθώνει τους ιστούς και τα κύτταρα μετά από μεγάλη έκθεση σε ήλιο, οξυγονώνει και ανανεώνει τα κύτταρα, αντιμετωπίζοντας την πρόωρη γήρανση, βοηθά ακμή, δυσχρωμίες, έκζεμα, ψωρίαση, εγκαύματα, κρυοπαγήματα, ρυτίδες, προσφέρει τόνωση, αποτοξινώνει τον οργανισμό,  δίνει ευεξία και ενέργεια, ενισχύει το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα, προστατεύει από τον καρκίνο, μειώνει το άγχος, ρυθμίζει τον μεταβολισμό, αντιμετωπίζει παθήσεις συκωτιού, ελκώδη κολίτιδα, οισοφαγίτιδα, νόσο του Crohn, προστατεύει από καρδιαγγειακά προβλήματα, μειώνει τη κακή χοληστερίνη και το σάκχαρο στο αίμα, προστατεύει τα αγγεία και ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος, ανακουφίζει από τα συμπτώματα εμμηνόπαυσης και πόνους περιόδου, προστατεύει το αναπαραγωγικό σύστημα, δρα προληπτικά κατά του καταρράκτη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας κ.α.

Ο καρπός του χρησιμοποιείται σε πίτες, μαρμελάδες, λικέρ, μπίρα και βιταμινούχα ποτά. Τα έλαια από τους σπόρους του και τον πολτό του έχουν θρεπτικές ιδιότητες, ανάλογα με διαδικασία επεξεργασίας και χρησιμοποιούνται σε καλλυντικά και συμπληρώματα διατροφής παγκόσμια από νήπια, παιδιά, γυναίκες, άνδρες, αθλητές σε όλες τις ηλικίες και όπως λένε με απόλυτη ασφάλεια.

Στην αγορά βρίσκεται σε μορφή αποξηραμένο βότανο, έλαιο, συμπυκνωμένο χυμό και κάψουλες.

Πηγή:

el.wikipedia

vita.g

my-personaltrainer

giardini.biz

leserre.it/enciclopedia

Λάδι και Bάμμα κισσού κατά της κυτταρίτιδας

Ο κισσός ήταν γνωστός στην Ελλάδα από την εποχή του Ομήρου και ονομαζόταν «Διονύσιον», γιατί ήταν αφιερωμένος στο θεό Διόνυσο. Οι αρχαίοι Έλληνες στεφάνωναν με κισσό τα αγάλματα του Διονύσου, τους ποιητές και τους πότες, επειδή τον θεωρούσαν σύμβολο της αθανασίας και αντίδοτο για τον πονοκέφαλο από τη μέθη. Σε ορισμένες τελετές έδιναν στο Διόνυσο και το επώνυμο «Κισσός», επειδή όταν ήταν μωρό του φορούσαν ένα στεφάνι από κισσό. Εκτεταμένες αναφορές στον κισσό κάνει ο Θεόφραστος στο έργο Περί Φυτών Ιστορία, καθώς επίσης και ο Διοσκουρίδης, που τον θεωρεί πανάκεια για πολλές ασθένειες.
Το γνωστότερο στην Ελλάδα είναι ο κοινός κισσός (Hedera helix), είναι αειθαλές αναρριχώμενος φυτό με πράσινα δερματώδη φύλλα και κίτρινες ως πράσινες ταξιανθίες και φτάνει σε 20 μέτρα ύψος. Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στην εσωτερική χρήση του γιατί ανήκει στα δηλητηριώδη φυτά.

Τα φύλλα του έχουν αντισπασμωδικές, αποχρεμπτικές, αντιβακτηριδιακές και αντιοιδηματικές ιδιότητες και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δερματίτιδες, άτονα έλκη, εγκαύματα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, και ρευματικούς πόνους. Άλλη μια επίσης σημαντική ιδιότητα του κισσού είναι ότι μπορεί να λιώσει το λίπος, να μειώσει την κυτταρίτιδα και να συστέλλει τα αγγεία.

Υλικά για το λάδι

100 ml σησαμέλαιο ή ελαιόλαδο

φύλλα κισσού, ώστε να γεμίζσουν μισό βάζο των 100 ml

2 κάψουλες βιταμίνη Ε ή  1 ml

Παρασκευή

Πλύντε και στεγνώστε καλά τα φύλλα του κισσού, τοποθετώντας τα σε ένα αποστειρωμένο βάζο και καλύψτε τα με το λάδι.

Για να φτιάξετε το λάδι, χρησιμοποιήσετε μια από τις παρακάτω μεθόδους, πάντα με αποστειρωμένα σκεύη:

• ΕΞΑΝΘΟΣΜΙΑ: Βάλτε το λάδι και τα φύλλα του κισσού σε ένα βάζο που κλείνει αεροστεγώς. Κλείστε το βάζο και αφήστε το σε φωτεινό και ζεστό μέρος για 50 - 60 ημέρες, ανακινώντας το βάζο μια φορά την ημέρα.
• ΘΕΡΜΟΔΙΑΒΡΟΧΗ: Βάλτε το βάζο με το λάδι και τον κισσό σε μπεν - μαρί (bain-marie), στην αρχή σε δυνατή θερμοκρασία και όταν αρχίσει το νερό να βράζει σε μέτρια για 3 ώρες, μετά κλείστε την εστία και αφήστε το λάδι να κρυώσει μέσα στον μπεν μαρί.

Όποια μέθοδο και αν χρησιμοποιήσετε, στο τέλος σουρώστε το μείγμα με χαρτί κουζίνα ή με ένα φίλτρο του καφέ.
Τοποθετήστε το σε σκούρο, αποστειρωμένο μπουκάλι ή βάζο που κλείνει αεροστεγώς και προσθέστε τις βιταμίνες. Αν χρησιμοποιήσετε κάψουλες, μουλιάστε τις πρώτα σε λίγο χλιαρό νερό για 1-2 λεπτά.
Βάλτε απαραιτήτως ετικέτα με ημερομηνία, γιατί διατηρείται για 1 χρόνο στο ψυγείο ή 6 μήνες σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Υλικά για το βάμμα

100 ml ξύδι

25 γραμμάρια φύλλα κισσού

Παρασκευή

Πλύντε και στεγνώστε καλά τα φύλλα του κισσού, τοποθετώντας τα σε ένα αποστειρωμένο βάζο και καλύψτε τα με το ξύδι. 

Κλείστε το βάζο και αφήστε το σε φωτεινό και ζεστό μέρος για 50 - 60 ημέρες, ανακινώντας το βάζο μια φορά την ημέρα.

Πηγή:  
votana-olympos
wikipedia

Αβοκάντο - Λάδι αβοκάντο

Το αβοκάντο - Αvocado (Persea americana) είναι αείφυλλο, ιθαγενές δέντρο γνωστό και με την ονομασία βουτυρόδεντρο. Ανακαλύφτηκε στις τροπικές περιοχές του Μεξικού (το καλλιεργούσαν οι ιθαγενείς για τους καρπούς του που ήταν συστατικό της διατροφής τους). Στην συνέχεια διαδόθηκε και σε άλλες περιοχές. Ευδοκιμεί, στις τροπικές περιοχές και σε μέρη που ευδοκιμούν τα εσπεριδοειδή και κυρίως οι λεμονιές. Προτιμά τα γόνιμα και βαθιά εδάφη με καλή στράγγιση γιατί δεν αντέχει την υγρασία.

Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 15 -18 μέτρα, τα φύλλα του είναι ελλειπτικά ως ωοειδή, χρώματος κόκκινου (νεαρά μικρά φύλλα) και πράσινου στην πάνω επιφάνεια, θαμπού πράσινου στην κάτω (τα μεγάλα φύλλα). Τα άνθη του είναι λευκά ή κιτρινωπά μαζεμένα στις κορυφές των βλαστών. Ο καρπός του δέντρου έχει γεύση βουτυρώδη και δεν τρώγεται αμέσως μετά την συγκομιδή, αλλά αφού περάσει λίγος χρόνος και ωριμάσει. Το σχήμα του είναι ωοειδές με μακρύ κωνικό λαιμό και ο φλοιός του χρώματος πράσινου. Η σάρκα του παχιά, ελαφρώς κίτρινη ως κιτρινοπράσινη.

Ο καρπός του αβοκάντο είναι εκ φύσεως πλούσιος σε μονοακόρεστα λίπη και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα - δύο είδη «καλών» λιπών, τα οποία πιστεύεται ότι έχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Μία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα αβοκάντο, όταν προστίθενται στις σαλάτες και στις σάλτσες, δρουν ως ενισχυτικό της απορρόφησης των καροτινοειδών*.

Περιέχει επίσης, τις περισσότερες φυτικές ίνες σε σχέση με άλλα φρούτα, μαγνήσιο, κάλιο, γλουταθιόνη (μία φυτοχημική ουσία η οποία έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, Α, D, Ε, βιταμίνη Κ, ψευδάργυρο και σίδηρο  απ' όσες τα άλλα φρούτα που  καταναλώνονται ευρέως.

Λάδι αβοκάντου

Όπως και το ελαιόλαδο, το λάδι αβοκάντο είναι ένα από τα λίγα βρώσιμα έλαια που δεν προέρχονται από σπόρους, αλλά από το σαρκώδη καρπό τους.
Το φυτικό λάδι Αβοκάντο είναι κατάλληλο για όλα τα δέρματα και χρησιμοποιείται στο πρόσωπο, λαιμό, σώμα και μαλλιά.
Θρεπτικό λάδι πλούσιο περιέχει βιταμίνες Α, Β, D, Ε και φυτοστερόλες. καθώς και κάλιο – γνωστή ως ορυκτό της νεότητας. Περιέχει επιπλέον, πρωτεΐνες, λεκιθίνη, β-καροτένιο και περισσότερο από 20% βασικά ακόρεστα λιπαρά οξέα (παλμιτικό, παλμιτελαϊκό, στεατικό, ελαϊκό, λινελαϊκό και λινολενικό) και τριγλυκερίδια  (όπως και τα υπόλοιπα έλαια), τα οποία υπάρχουν σε ποσοστό 42% στο ανθρώπινο σμήγμα, συνεπώς το λάδι avocado μιμείται το σμήγμα προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την εμφάνιση ξηρότητας στο δέρμα.
Επειδή είναι παχύ και αρκετά λιπαρό, με βαριά υφή λάδι, συχνότατα αραιώνεται με άλλα φυτικά έλαια για τις συνταγές καλλυντικών και για τα μείγματα ελαίων μασάζ, πχ. σε λάδι σταφυλιού (grapeseed oil), αμυγδαλέλαιο (almond oil) κτλ. Μαζί με το λάδι τριαντάφυλλου αποτελεί έναν πολύ καλό συνδυασμό για τη φροντίδα των ραγάδων και των ουλών. Είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές έλαιο βάσης μετά το αμυγδαλέλαιο σε χρήση.  

Οφέλη από λάδι αβοκάντο στο δέρμα

• Κατάλληλο για όλους τους τύπους δέρματος αλλά απαραίτητο στα ξηρά, αφυδατωμένα και ώριμα δέρματα, απλώνεται ικανοποιητικά στο δέρμα αφήνοντας μια ευχάριστη κέρινη αίσθηση στην αφή.
• Το λάδι αβοκάντο είναι επίσης πλούσιο σε μαλακτικές ιδιότητες που προκύπτουν από στερολίνες που βοηθούν να επουλωθεί το κατεστραμμένο από τον ήλιο δέρμα, ραγάδες, ουλές και  πολλών ειδών ξηροδερμίες. Επιπλέον μειώνουν τα σημάδια της γήρανσης και προλαμβάνει τις ραγάδες της εγκυμοσύνης, καταπολεμά τις πανάδες, γεροντικές κηλίδες και τους μεγάλους πόρους.
• Απορροφάται εύκολα ως τη βαθύτερη στιβάδα του δέρματος δηλ. το υπόδερμα ή υποδερμίδα* για το λόγο αυτό είναι πολύ καλό λάδι για την περιποίηση των πανάδων και των μεγάλων πόρων.
• Σε μια μελέτη που έγινε στο Τμήμα Τροφίμων Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας, Technion - Ισραήλ Ινστιτούτου Τεχνολογίας το 1991, διαπιστώθηκε ότι λάδι αβοκάντο αυξάνει σημαντικά την ποσότητα του κολλαγόνου στο δέρμα.
• Το έλαιο αβοκάντο δεν είναι φαγεσωρογόνο, όπως τα περισσότερα έλαια, δεν φράζει δηλαδή τους πόρους, κάτι που μπορεί να υποβοηθήσει ή και να προκαλέσει την ανάπτυξη μικροβίων και συνεπώς ακμής, έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα σε υποαλλεργικά προϊόντα.
• Λειτουργεί ως φίλτρο για την ηλιακή ακτινοβολία, έχει φυσικό δείκτη προστασίας (SpF 4) και αποτελεί μια καλή πρώτη ύλη για την παρασκευή φυσικού αντηλιακού.
• Ενυδατώνει βαθιά, τρέφει και αναζωογονεί το δέρμα, αυξάνοντας την ελαστικότητά του, ανακουφίζοντας την ξηρότητα, κνησμό, ψωρίαση και το έκζεμα.
• Επαναφέρει το δέρμα στη φυσική του κατάσταση, δηλαδή από λιπαρό ή ξηρό σε κανονικό.
• Η χρήση γύρω από τα μάτια και το στόμα είναι ευεργετική για τις ρυτίδες.
• Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τα κανονικά ή ξηρά μαλλιά, λόγω του ότι προσδίδει σε αυτά όγκο και λάμψη. Επίσης έχει την ικανότητα να βελτιώνει το πρόβλημα της ψαλίδας ενώνοντας τις δύο άκρες της τρίχας.

 Στο εμπόριο διατίθενται για χρήση και τα παράγωγά του με σημαντικές ιδιότητες:

• Η Αβοκαντίνη χρησιμοποιείται ως μαλακτική σε κρέμες καθώς και σαν αντιστατικός παράγοντας σε μπριγιαντίνες.
• Οι εστέρες του (avocado oil PEG-11 esters, ethyl avocadate) έχουν επίσης μαλακτικές ιδιότητες.
• Τα αμίδια (avocadamide DEA) είναι καλοί παράγοντες διασποράς και συνεπώς βοηθούν στη σταθεροποίηση των γαλακτωμάτων.
• Το χλωρίδιο (avocadamidopropalkonium chloride) και τα ακυλοπαράγωγά του (avocadamidopropyl dimethylamine) χρησιμεύουν ως αντιστατικοί παράγοντες.

Πληροφορίες

• Τα καρωτινοειδή, όπως η άλφα-καροτίνη, η βήτα-καροτίνη, η λουτεϊνη και η λυκοπένη, υπάρχουν στα κόκκινα, στα κίτρινα και στα πορτοκαλί φρούτα, καθώς και στα σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά. Η άλφα-καροτίνη και η βήτα-καροτίνη συμβάλλουν στην προστασία από την στεφανιαία νόσο και τον καρκίνο. Η λουτεϊνη συμβάλλει στην υγεία των ματιών και προστατεύει από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδος - μιας ασθένειας που αποτελεί κύρια αιτία τύφλωσης των ηλικιωμένων. Η λυκοπένη, τέλος, συμβάλλει στην προστασία από τον καρκίνο του προστάτη.
• Το υπόδερμα συνδέει το δέρμα με τα υποκείμενα όργανα. Αποτελείται από συνδετικό ιστό στον οποίο περιέχεται κολλαγόνο, ελαστικές ίνες και λιπώδη κύτταρα. Λειτουργεί ως αποθήκη καυσίμου σε περίπτωση έλλειψης τροφής, σαν αποσβεστήρας κραδασμών σε πτώσεις ή χτυπήματα και σαν μονωτικό υλικό.

Πηγές:
ageless
mathimataygeias.blogspot.gr 
vita.gr 
Βικιπαιδεια   
ygeia.tanea.gr

Καστορέλαιο

Το καστορέλαιο, ρητινέλαιο, κικινέλαιο ή ρετσινόλαδο, Ricinus communis oil είναι ένα φυτικό έλαιο που παράγεται από το φυτό Ρίκινος ο Κοινός (Ricinus Communis) ή Ρετσινολαδιά, (Ricinus = τσιμπούρι στα λατινικά). Η λαϊκή ονομασία "castor oil" - καστορέλαιο παρέμεινε από το ζωικό λίπος castoreum το οποίο προερχόταν από τους αδένες του κάστορα και το χρησιμοποιούσαν ως της αρχές του 20 αιώνα. Επίσης ονομάζεται και Παλάμη του Χριστού (ή Palma Christi), λόγω της ιδιότητάς του να επουλώνει πληγές και να γιατρεύει χρόνιες ασθένειες.
Παρόλο που το φυτό είναι ενδημικό της νοτιοανατολικής περιοχής της Μεσογείου, της Ανατολικής Αφρικής και της Ινδίας, στις μέρες μας υπάρχει σε όλες τις τροπικές περιοχές. Η κόκκινη ποικιλία χρησιμοποιείται σαν καλλωπιστικό ενώ η άσπρη χρησιμοποιείται θεραπευτικούς λόγους και φτάνει σε ύψος τα 2-3 μέτρα σε ένα χρόνο κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες. 
Τα φύλλα της είναι γυαλιστερά και έχουν μήκος 15-45 εκ., με μεγάλους μίσχους, είναι λοβωτά και οδοντωτά στις άκρες. Το χρώμα τους ποικίλει από σκούρο πράσινο, κάποιες φορές ελαφρά κοκκινωπό - σκούρο μοβ - κόκκινο ή χάλκινο. Οι καρποί είναι πιο εντυπωσιακοί από τα άνθη. 
Ο καρπός είναι μια ακανθώδης πρασινωπή κάψουλα με μεγάλους οβάλ, γυαλιστερούς και άκρως δηλητηριώδεις σπόρους, παρόμοιους με τα φασόλια.
Ο σπόρος της ρετσινολαδιάς περιέχει 40% με 60% λάδι πλούσιο σε τριγλυκερίδια, κυρίως ρικινολεΐνη.
Ο φλοιός των σπόρων περιέχει ρικίνη, ένα δηλητήριο, που εντοπίζεται επίσης σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις σε όλο το φυτό, για το οποίο δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο. Η τοξικότητα των ωμών σπόρων του φυτού είναι γνωστή, αλλά οι δηλητηριάσεις είναι σχετικά σπάνιες, αν και 1 μόνος σπόρος αρκεί για να σκοτώσει οποιονδήποτε άνθρωπο και 4 για να σκοτώσουν άλογο.  
Το ρητινέλαιο είναι άχρωμο ως ανοιχτό κίτρινο υγρό με και άοσμο και άγευστο όταν είναι καθαρό. 
Είναι γνωστό από την αρχαιότητα, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν για φωτισμό και για επάλειψη του σώματος. Σπόροι του Ricinus communis έχουν ανακαλυφθεί σε αιγυπτιακούς τάφους, χρονολογούμενους από το 4000 π.Χ. Στην Ινδία χρησιμοποιείται ήδη από το 2000 π.Χ. σε λυχνίες και ως υπακτικό. Στην Κίνα το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική και οι κινέζοι ιατροί το χορηγούσαν σε νόσους των εσωτερικών οργάνων. Τον τέταρτο αιώνα π.Χ. φέρεται να εισάγεται και στον Ελλαδικό χώρο, ο Στράβων, ο Θεόφραστος ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος γράφουν για το φυτό, τις ιδιότητές και τις χρήσεις του. Κατά το Μεσαίωνα αντιμετώπιζαν τις διάφορες δερματικές νόσους με επάλειψη καστορέλαιου. Στη φασιστική Ιταλία χρησιμοποίησαν την υποχρεωτική κατάποση ρετσινόλαδου ως μέσο πολιτικής τρομοκρατίας, με αποτέλεσμα τη διάρροια και την αφυδάτωση, οι οποίες με τη σειρά τους είχαν σαν συνέπεια το θάνατο.

Το καστορέλαιο είναι δραστικό υπακτικό, με συστατικά που επιδρούν στο παχύ και το λεπτό έντερο και έχει χρησιμοποιηθεί με σκοπό τον καθαρισμό των σπλάχνων μετά από τροφική δηλητηρίαση και για εκτονώση της δυσκοιλιότητας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκχωρήσει στο καστορέλαιο τον αριθμό Ε-1503 και έχει καθορίσει ως ανώτατο όριο για καθημερινή εσωτερική λήψη  τα 0.7 mg/kg σωματικού βάρους. 
To καστορέλαιο και τα παράγωγά του έχουν εφαρμογές στην κατασκευή λιπαντικών μηχανών αεροπλάνων και πλοίων, υδραυλικών και υγρών φρένων, χρωστικών ουσιών, βαφών, βερνικιών, μελανιών, ανθεκτικών στο ψύχος πλαστικών, νάιλον, στιλβωτικών και στιλπνοτικών  Είναι ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά έλαια και υπήρξε από τα πρώτα εξαγώγιμα διεθνή εμπορικά προϊόντα.
Επίσης το ρετσινόλαδο έχει undecylenic οξύ, μια πολύ ισχυρή χημική ουσία για τους δερματικούς μύκητες και χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία, κοσμετολογία, αρωματοποιία, όπως στην παρασκευή σαπουνιών, τονωτικών της τριχοφυΐας, καλλυντικών και αντισυλληπτικών αλοιφών και γελών.  
Επιπλέον επιτυχείς μελέτες έχουν εγκρίνει τη χρήση του Κικινέλαιου για ηλιακά εγκαύματα, εκδορές, ακμή, ξηροδερμία, λειχήνες, αποστήματα κονδυλώματα, ραγάδες, κηλίδες, μώλωπες και άλλων νόσων. 
Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε βιταμίνη Ε θεωρείται δραστικό στοιχείο για την καταπολέμηση της γήρανσης του δέρματος. Επίσης προσφέρει πολλά στην ομορφιά της επιδερμίδας, γιατί είναι ένα μαλακτικό, ενυδατικό, απαλυντικό και πολύ φθηνό φυτικό λάδι που χρησιμοποιείται για τα σκληρά μέρη του δέρματος (αγκώνες, πέλματα), δυναμώνει, τονώνει και μεγαλώνει βλεφαρίδες, φρύδια και μαλλιά, καταπολεμά την ξηρότητα των μαλλιών και την ψαλίδα, χρησιμοποιείται στα σαμπουάν για ενυδάτωση, λάμψη και φορμάρισμα, ανακουφίζει τις σακούλες κάτω από τα μάτια κτλ. Συνδιάζεται με όλα τα φυτικά έλαια.

Κύριες παρενέργειες του Καστορέλαιο είναι οι δερματικές αντιδράσεις και οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις.

Πηγές :
Βικιπαίδεια 
Valentine flora creation

Λάδι καρύδας με άρωμα βανίλιας για ενυδάτωση

Το λάδι καρύδας βγαίνει από τους καρπούς του δέντρου Cocos nucifera, γνωστό και ως κοκοφοίνικας ή τροπική καρύδα.
Ο κοκοφοίνικας είναι ένας μεγάλος φοίνικας ως και 30 μέτρα  ψηλός, με πτεροειδής φύλλα που φτάνουν σε μήκος τα 4-6 μέτρα και φάρδος 60-90 cm.
Σχεδόν κάθε μέρος της τροπικής καρύδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο με κάποιο τρόπο.

Το λάδι καρύδας βρίσκεται εύκολα τόσο σε ασιατικά καταστήματα τροφίμων, όσο και στα καταστήματα με πρώτες ύλες καλλυντικών, ή δε τιμή του είναι προσιτή. Σε χαμηλές θερμοκρασίες, πχ. το χειμώνα, γίνεται στερεό σαν βούτυρο. Σε όποια μορφή και να βρίσκετε προσφέρει μια πληθώρα οφέλη τόσο στην υγεία, όσο και στην ομορφιά.
Ενυδατώνει το δέρμα, απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα, προσφέρει αντοχή, ελαστικότητα και προστασία από τις ελεύθερες ρίζες, εμποδίζει την δημιουργεί πανάδων και λεκέδων, καταπολεμά τα εκζέματα,  μειώνει την απώλεια πρωτεΐνης όταν χρησιμοποιείται στα μαλλιά και είναι επίσης ένα σημαντικό συστατικό βάσης  στην παρασκευή οδοντόκρεμας και σαπουνιών.
Σας προτείνω ένα συνδυασμό λάδι καρύδας με βανίλια, που δίνει ένα απαλό, αισθησιακό, εξωτικό και διακριτικό άρωμα που θα αναζωογονήσει το δέρμα σας κάνοντας το λείο, απαλό και λαμπερό.

Υλικά

500 ml λάδι καρύδας

2 λοβούς βανίλιας

Παρασκευή

Χαράξτε με ένα κοφτερό μαχαίρι το λοβό της βανίλιας κατά μήκος και ανοίξτε τον στα δύο, τέλος  κόψε τον σε μικρά κομματάκια των 1 εκ.

Βάλτε το λάδι καρύδας σε ένα γυάλινο βάζο και ρίξτε τα τη βανίλια και κλείστε το βάζο.

Αποφασίστε, αν θα το αφήστε σε φωτεινό μέρος για 50-60 μέρες, ανακινώντας το βάζο ανά τακτά διαστήματα (αυτόν τον τρόπο προτιμώ) ή θα το βάλτε σε μπεν - μαρί  (bain-marie) και σε χαμηλή θερμοκρασία για 3 ώρες, αφήνοντας το να κρυώσει μέσα στο μπεν - μαρί.
Αν ο λοβός της βανίλιας είναι φρέσκος το άρωμα και οι ιδιότητες της θα διαχυθούν στο λάδι, αλλιώς θα πρέπει να επιμείνετε βάζοντας το βάζο ξανά στο μπεν - μαρί ή στον ήλιο περισσότερο καιρό.

Χρήση
Απλώστε μια μικρή ποσότητα σε όποιο σημείο του σώματος θέλετε και κάντε ένα απαλό μασάζ. Απορροφάται εύκολα και δεν αφήνει ίχνη λιπαρότητας, ούτε αφήνει λεκέδες στα ρούχα. Σημειωτέον ότι 1 κουταλιά της σούπα από το λάδι καρύδας φτάνει για όλο το σώμα, από το κεφάλι ως τα πόδια.

Αλόη Βέρα (Aloe Vera)

Αλόη γνήσια (Aloe vera), επίσης γνωστή ως φαρμακευτική αλόη, είναι ένα είδος εύχυμου φυτού που κατά πάσα πιθανότητα κατάγεται από τη Βόρεια Αφρική, τα Κανάρια Νησιά και το Πράσινο Ακρωτήρι. Μεγαλώνει σε άνυδρα κλίματα και συναντάται ευρέως στην Αφρική και άλλες άνυδρες περιοχές.
Φτάνει γύρω στα 60 έως 100 εκ. σε ύψος και τα φύλλα είναι παχιά και σαρκώδη, πράσινα προς το πράσινο-γκρι, με ορισμένες ποικιλίες να εμφανίζουν λευκά στίγματα στις επιφάνειες των φύλλων. Το περίγραμμα των φύλλων έχει μικρά λευκά αγκάθια. Βγάζει άνθη το καλοκαίρι, τα οποία κρέμονται από ένα και μόνο βλαστό που φτάνει τα 90 εκ. σε ύψος. Τα άνθη έχουν σωληνοειδή μορφή, με κίτρινη στεφάνη που φτάνει γύρω στα 2 έως 3 εκ. Η Νεφερτίτη έκανε καθημερινά μπάνια με το χυμό της, η Κλεοπάτρα τη χρησιμοποιούσε σε όλες τις λοσιόν της και ο Μέγας Αλέξανδρος οργάνωσε ολόκληρη εκστρατεία για να κατακτήσει το νησί Σοκρότα, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για την ίαση των πληγών των στρατιωτών του.
Γνωστή και ως «φυτό της αθανασίας», αγαπημένη της Ιατρικής και της κοσμετολογίας, η αλόη είναι στην πραγματικότητα το θαυματουργό φυσικό συστατικό για άψογο δέρμα. Με ενυδατικές, ρυθμιστικές, καθαριστικές και θεραπευτικές ιδιότητες, κατάλληλη για κάθε τύπο επιδερμίδας, είναι το φυτό που διαθέτει το μακρύτερο ίσως κατάλογο χρήσης στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία.
Αν και η Δύση ανακάλυψε τις θεραπευτικές ιδιότητες της αλόης τα τελευταία χρόνια, είναι ήδη γνωστό ότι το καταπληκτικό αυτό φυτό μπορεί να αντιμετωπίσει πάνω από εξήντα διαφορετικές παθήσεις — πολλές από τις οποίες δερματικές — ενώ βρίσκεται ακόμη στα ερευνητικά εργαστήρια, με τους ειδικούς να ανακαλύπτουν όλο και περισσότερες θαυματουργές εφαρμογές της. Ο χυμός της, αραιωμένος σε νερό ή γάλα, δημιουργεί ένα τονωτικό και δυναμωτικό ποτό. Επίσης, τα συστατικά της δυναμώνουν το ήπαρ, βοηθούν την πέψη, αναζωογονούν το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ πρόσφατες μελέτες μιλούν και για την ικανότητα αντιμετώπισης μορφών καρκίνου, διαβήτη και ηπατίτιδας.

Η θαυμαστή "ταυτότητα" της Αλόης
Η επιστήμη έχει αναγνωρίσει μέχρι σήμερα περισσότερα από 150 ενεργά συστατικά στην αλόη, ενώ νέες έρευνες διεξάγονται με σκοπό να αποκαλύψουν όλα τα μυστικά της.
Βιταμίνες: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, όπως Α, Ο και Ε, περιέχει επίσης φυλλικό οξύ, Β1, Β2, Β3, Β6, ενώ είναι μία από τις ελάχιστες φυτικές πηγές της βιταμίνης Β12.
Μέταλλα: Ασβέστιο, ποτάσιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, ψευδάργυρο, χαλκό, νάτριο, κάλιο, χρώμιο, σίδηρο και το αντιοξειδωτικό σελήνιο.
Ένζυμα: Αρκετούς τύπους, μεταξύ των οποίων και τη βραδυκινάση, με εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες για το δέρμα και τους ιστούς. Επίσης, οξειδάση, καταλάση, αμυλάση, κελλουλάση, λιπάση, αλανινάση, φωσφατάση, κρεατινική φωσφοκινάση, υδρογονάση.
Αμινοξέα: Λυσίνη, θρεονίνη, βαλίνη, μεθιονίνη, ισολευκίνη, φαινυλαλανίνη, θρυπτοφάνη, αργινίνη, ασπαραγινικό οξύ, σερίνη, γλουταμινικό οξύ, γλυκίνη, αλανίνη, τυροσίνη, ιστιδίνη, προλίνη, υδροξυπρολίνη, κυστίνη, λευκίνη.
Μονοσακχαρίτες και πολυσακχαρίτες: Αραβινόζη, γαλακτόζη, γλυκόζη, μαννόζη, ραμνόζη, ξυλόζη, γλουκορονικό οξύ, γαλακτουρονικό οξύ, κυτταρίνη.
Στερόλες: Καμπεστερόλη, λουπεόλη, βήτα - σιτοστερόλη.
Επίσης: Μηλικό Οξύ, λιγνίνη, σαπογενίνη, Β- καροτίνη, χολίνη.

Η Αλόη στην ομορφιά
Ενυδάτωση: Η πλούσια περιεκτικότητα της σε βιταμίνες, ένζυμα και μεταλλικά στοιχεία δεν είναι το «μόνο» της πλεονέκτημα. Τα ενεργά συστατικά της μεταφέρουν τα θρεπτικά στοιχεία στις εσωτερικές στιβάδες του δέρματος, ενώ τα πολυσακχαρίδια που περιέχει δημιουργούν πλέγμα, αποτρέποντας την απώλεια της φυσικής υγρασίας.
Αντιγήρανση: Περιέχοντας μερικά από τα πιο ισχυρά αντιοξειδωτικά συστατικά, η αλόη καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες. Παράλληλα, έρευνες απέδειξαν ότι δρα στα κύτταρα βελτιώνοντας την κατάσταση ιούς και ότι προκαλεί επιτάχυνση της παραγωγής του κολλαγόνου, περιορίζοντας τις ρυτίδες, βοηθώντας το δέρμα να αναγεννηθεί.
Ακμή - λιπαρότητα: Η συστηματική της χρήση στο ακνεϊκό δέρμα εξασφαλίζει θεαματικά αποτελέσματα, αφού όχι μόνο θεραπεύει το πρόβλημα αλλά και το προλαμβάνει, καθαρίζοντας τους πόρους και ρυθμίζοντας το σμήγμα. Κάτι που την κάνει ιδανική και για τα λιπαρά ή μικτά δέρματα.
Ατμοσφαιρική ρύπανση: Η ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση συνδυάζεται με την ιδιότητα της να αυξάνει την ενεργοποίηση του οξυγόνου στο δέρμα, δυναμώνοντας τους ιστούς και προλαμβάνοντας δερματικές βλάβες.
Αντιηλιακή προστασία: Οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία στη σύνθεση της προλαμβάνουν τη φωτογήρανση. Από την άλλη, οι καταπραϋντικές και επουλωτικές της ιδιότητες είναι γνωστές από αιώνες. Ανακουφίζει το δέρμα από την έκθεση στον ήλιο, αλλά και αντιμετωπίζει τα εγκαύματα.
Σημάδια: Βοηθώντας με τα ενεργά συστατικά της στην ανάπλαση των ιστών, η αλόη απαλύνει τα μικρά σημάδια από ουλές, κοψίματα και πληγές.  

Τι πρέπει να προσέξετε πριν επιλέξετε κάποιο σκεύασμα αλόης

Πολλές είναι οι εταιρείες που στις ημέρες μας επεξεργάζονται την Αλόη Βέρα και την προσθέτουν στα προϊόντα τους! 

Το σημαντικό όμως εδώ είναι να τονίσουμε, ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι επεξεργασίας της Αλόης Βέρα, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να μην είναι το ίδιο με το αρχικό.

Ο μοναδικός τρόπος που πρέπει να ακολουθηθεί, έτσι ώστε η Αλόη Βέρα να μην υποστεί μεγάλη επεξεργασία και να μην καταστραφούν τα σημαντικά συστατικά της, είναι ο ακόλουθος:

1. Κόβονται τα κατώτερα φύλλα της Αλόης Βέρα, ηλικίας 18 μηνών τουλάχιστον. 
2. Μένουν στον ήλιο έτσι ώστε να επουλωθεί η τομή του φύλλου και να παραμείνει το τζελ (Gel) στο εσωτερικό του φύλλου. (Το ίδιο το φυτό αυτοθεραπεύεται).
3. Στη συνέχεια, ξεφλουδίζεται το φύλλο και παραμένει το εσωτερικό, του οποίου η σύσταση είναι σαν τζελ. Αυτό στύβεται προσεκτικά και εμφιαλώνεται. ΜΟΝΟ μ' αυτή τη διαδικασία υπάρχει εγγύηση απόλυτης καθαρότητας. 
4. Η βασική αρχή που πρέπει να υπάρχει ώστε να υπάρχει εγγύηση απόλυτης καθαρότητας, είναι: "όλα με προσοχή και φροντίδα, από τη σπορά μέχρι τη συγκομιδή".

Τι να προσέχετε

• Όταν η αλόη χρησιμοποιείται για επάλειψη στο δέρμα, θεωρείται ασφαλής, αρκεί ο χυμός να μην μπαίνει κατευθείαν πάνω σε εκτεταμένη ανοιχτή πληγή. Το ενδεχόμενο να προκαλέσει κάποια αλλεργική αντίδραση είναι σπάνιο. Από την άλλη, η κατανάλωση αλόης από το στόμα θέλει προσοχή, γιατί μπορεί να προκαλέσει κράμπες και διάρροια.
• Οι γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, αλλά και όσοι έχουν προβλήματα, όπως πόνους στην κοιλιά, ιστορικό ειλεών ή αλλεργία στο σκόρδο, στο κρεμμύδι και σε άλλα φυτά της οικογένειας αυτής, πρέπει να αποφεύγουν τη λήψη της.
• Η αλόη μπορεί να αλληλεπιδράσει με την υδροκορτιζόνη, τα διουρητικά, τα αντιπηκτικά και με τα φάρμακα για το διαβήτη. Έτσι, μπορεί, για παράδειγμα, να βελτιώσει τη λειτουργία του παγκρέατος, με αποτέλεσμα να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης ινσουλίνης. Λόγω της καθαρτικής της δράσης, μπορεί ακόμα να ρίξει τα επίπεδα του καλίου στο αίμα και να προκαλέσει αρρυθμίες.
•  Για εσωτερική χρήση, προτιμάτε πάντα τυποποιημένα προϊόντα αλόης. 
• Αν σας ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσετε αλόη για καλλυντική χρήση, μη ζητάτε από τα φαρμακεία απλώς «αλόη», αλλά συγκεκριμένα λευκό χυμό αλόης, που δεν βάφει την επιδερμίδα.

Πηγές:
Υγεία,Ομορφιά & Ευεξία
vita.gr
fytognoseis
Herbal Creations

Καλέντουλα (Calendula officinalis)

Η Καλέντουλα (Calendula officinalis) είναι από τα πιο γνωστά και πολλαπλώς χρήσιμα βότανα στη δυτική βοτανοθεραπεία. Είναι μονοετές φυτό της οικογένειας Asteraceae, που φθάνει σε ύψος περίπου 60 εκατοστά, με ζωηρά πορτοκαλί ως κίτρινα άνθη, παρόμοια με τα άνθη της μαργαρίτας.  Ιθαγενές φυτό της Δυτικής Ευρώπης καλλιεργείται στις εύκρατες περιοχές και ανθίζει σχεδόν όλον το χρόνο. Μερικά συγγενικά είδη είναι η μαργαρίτα και  η Calendula arvensis που είναι το άγριο φυτό και αναφέρεται συνήθως με το όνομα νεκρολούλουδο.
Το όνομα του φυτού προέρχεται από τους αρχαίους Ρωμαίους, που πρόσεξαν ότι τα λουλούδια του φυτού ήταν ανθισμένα την πρώτη μέρα  κάθε μήνα (δηλ τις καλένδες-calends). Χρησιμοποιούνταν στον αρχαίο ελληνικό, ρωμαϊκό, της Μέσης Ανατολής  και ινδικό  πολιτισμό ως φαρμακευτικό φυτό σε τρόφιμα, και τα καλλυντικά, καθώς και βαφή για υφάσματα και τροφές.
Περιέχει: τριπερπένια, ρητίνες, πικρούς γλυκοζίτες, πηκτικό έλαιο, στερόλες, φλαβονοειδή, καροτένια κ.α. Δρα ως αντιφλεγμονώδες, καταπραΰνει τους μυϊκούς σπασμούς, στυπτικό (αιμοστατικό), αποτρέπει τις αιμορραγίες, επουλώνει πληγές, αντισηπτικό κτλ.
Οι θεραπευτικές ιδιότητες, παραδοσιακές και σύγχρονες, της  καλέντουλα είναι πολλές:

• Είναι αντισηπτικό, κάποια συστατικά της είναι αντιμυκητιακά (ιδιαίτερα οι ρητίνες), αντιβακτηριδιακά και αντιικά.
• Το βότανο συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία και η δράση του επεξηγεί την αποτελεσματικότητά του στα κοψίματα, πληγές, κιρσούς και ποικίλες φλεγμονώδεις παθήσεις.
• Είναι γιατρικό για το δέρμα, παρέχοντας αποτελεσματική θεραπεία στα περισσότερα ήπια δερματικά προβλήματα, όπως κοψίματα, εκδορές, πληγές, κοκκινισμένο και ερεθισμένο δέρμα, μικροεγκαύματα και καψίματα από τον ήλιο. Επίσης είναι κατάλληλη για την ακμή, τσιμπήματα, φαγούρα, μώλωπες και πολλά εξανθήματα (πάνας, νινίδα και ερεθισμένες θηλές λόγω θηλασμού), για μυκητοπάθειες (πόδι του αθλητή).
• Το βάμμα ή έγχυμα της καλέντουλας βοηθούν στην αντιμετώπιση φλεγμονωδών προβλημάτων του πεπτικού συστήματος, όπως η γαστρίτιδα, πεπτικά έλη, τοπική ειλεϊτιδα και κολίτιδα.
• Θεωρείται αποτοξινωτικό και βοηθά στη θεραπεία των τοξινώσεων που αποτελούν υποκείμενη αιτία πολλών λοιμώξεων και πυρετών.
• Πιστεύεται ότι το βότανο καθαρίζει το συκώτι και τη χοληδόχο κύστη.
• Ακόμα διεγείρει ελαφρά την παραγωγή οιστρογόνου και χρησιμοποιείται συχνά για να μειωθούν οι πόνοι της περιόδου και να ρυθμισθεί η εμμηνόρροια.

Προσοχή
Υπάρχουν μικρές πιθανότητες για αλλεργία, ευαισθητοποίηση, εξάνθημα και δερματίτιδα. Τα άτομα που είναι αλλεργικά στο χαμομήλι, μαργαρίτας να την αποφεύγουν.

Λάδι καλέντουλας

Πηγή: Βοτανοθεραπεία Μεγαλη Εγκυκλοπαίδεια Θεραπευτικών Φυτών (εκδόσεις Δομική)

Αχιλλαία η χιλιόφυλλος (Achillea millefolium)

Αχιλλαία η χιλιόφυλλος (Achillea millefolium) ή χιλιόφυλλο

Χαρακτηριστικά: 

Θαμνώδες φυτό που φυτρώνει στις άκρες των επαρχιακών δρόμων κυρίως της Ευρώπης, της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. 

Φθάνει περίπου στο 1 μέτρο, τα φύλλα της μοιάζουν με αυτά τις φτέρης και τα λουλούδια της βγαίνουν σε δέσμες με ρόζ ή λευκές αποχρώσεις. Aρωμα: Ελαφρώς γλυκό και πικάντικο.

Ιστορία-Μύθοι: 

Φυτό με μαντικές ιδιότητες, χρησιμοποιούταν στην Σκωτία ως φυλακτό. Της έχουν αποδοθεί δυνάμεις κατά των κακών πνευμάτων και γι’αυτό το λόγο παλιά την έκρυβαν στις εκκλησιές. Οι νεαρές κοπέλες πίστευαν στις μαγικές της ιδιότητες και την έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι για να ονειρευτούν την αληθινή αγάπη. 

Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Αχιλλέας κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου περιποιόταν τις πληγές των στρατιωτών του με την Αχιλλεία. 

Ομοίως οι Αγγλοσάξονες θεράπευαν τις πληγές που προκαλούνταν από σίδερο. 

Δεν είναι καθόλου παράξενο που η Αχιλλέα αποκαλείται επίσης «το βότανο των στρατιωτών». Η φήμη ότι η δράση της μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα απλώθηκε σε σημείο που, ανά τους αιώνες, χρησιμοποιούταν σε διάφορα σκευάσματα που προορίζονταν για τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα και του διαβήτη μέχρι τη θεραπεία βαριών κρυολογημάτων. 

Επίσης, συνήθιζαν να εισπνέουν τη σκόνη της από τη μύτη για να προκληθεί ρινορραγία - αναμφίβολα μία άλλη μέθοδος αφαίμαξης. 

Τέλος, οι Σουηδοί την πρόσθεταν στην μπύρα τους για διεγερτικούς σκοπούς.

Συστατικά: 

Βορνεόλη (αλκοόλη), Κινεόλη (κετόνη), Αζουλένη, Λιμονένη, Πινένη (τερπένια)
Ιδιότητες: Αντιφλογιστική, αντισηπτική, αντισπασμωδική, στυπτική, χολαγωγός, διουρητική, αποχρεμπτική, αντιπυρετική, διεγερτική, τονωτική, υποτασική.

Προφυλάξεις: 

Εκτεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους και ερεθισμούς (δερματικά στίγματα) στις ευαίσθητες επιδερμίδες. Αρκετά ισχυρή και να αποφεύγεται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Πνεύμα: 

Ενδέχεται να βοηθά σε περιόδους ήπιας κατάθλιψης.

Σώμα: 

Γενικά ενδυναμωτικό εφόσον δρα απευθείας στον μυελό των οστών και διεγείρει την ανανέωση του αίματος. Τονωτικό στο αγγειακό σύστημα, βελτιώνει τις κυκλοφοριακές διαταραχές όπως για παράδειγμα τους κιρσούς και τις αιμορροΐδες. 

Εξαίρετο λάδι για το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα αφού υπάρχουν ενδείξεις ορμονικής δράσης. Αντιμετωπίζει την άτακτη έμμηνο ρύση, βαριάς μορφής εμμηνόρροια, προβλήματα εμμηνόπαυσης, φλεγμονές ωοθηκών, πρόπτωση της μήτρας και ινώματα. 

Διεγείρει την έκκριση των γαστρικών και εντερικών αδένων και βελτιώνει τη δυσπεψία. Από νευρολογική άποψη ισορροπεί την πέψη, βελτιώνοντας την απορρόφηση των τροφών και τις πεπτικές εκκρίσεις, αρωγός στον κολικό και τον μετεωρισμό. 

Επίσης, διεγείρει την έκκριση χολής βοηθώντας στην πέψη των λιπών και ορεκτικό. 

Οι στυπτικές της ιδιότητες βοηθούν επίσης στον περιορισμό της διάρροιας. 

Βοηθάει στα εμπύρετα κρυώματα και την συμφόρηση. 

Προάγει την εφίδρωση διεγείροντας τους αδένες και προκαλώντας καθαριστική και δροσιστική δράση. 

Λέγεται ότι έχει εξισορροπητική επίδραση στη διούρηση, χρήσιμο τόσο για την ουρολοίμωξη όσο και για την ακράτεια των ούρων. 

Οι αναλγητικές της ιδιότητες μπορούν να φανούν χρήσιμες σε πόνους της μέσης, ρευματικούς πόνους και πονοκεφάλους. 

Τέλος, λέγεται ότι απωθεί τα κουνούπια.

Επιδερμίδα: 

Μπορεί η επούλωση να είναι αργή αλλά είναι σίγουρη ειδικά όταν πρόκειται για φλεγμονώδεις πληγές, κοψίματα, σκασμένα χέρια και έλκη. Οι στυπτικές της ιδιότητες ισορροπούν τις λιπαρές επιδερμίδες. Είναι επίσης γνωστή ως τονωτικό και μαλακτικό για το δέρμα της κεφαλής. Της αποδίδεται επίσης διεγερτική δράση στην τριχοφυΐα και πιθανώς να αντιμετωπίζει την τριχόπτωση ακόμη και την φαλάκρα.

Συνδυασμοί: Angelica, Clary Sage, Juniper, Lemon, Melissa, Rosemary, Tarragon, Verbena.

Πηγή: herbal aromas

Κουρκουμέλαιο

Κουρκούμη - κουρκουμάς - κιτρινόριζα - Turmeric

Το turmeric είναι ένα πολυετές φυτό της Νότιας Ασίας και ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ginger. Η ρίζα του φυτού χρησιμοποιείται συνήθως σε ξηρά μορφή και είναι αρωματική, με πικρή και κάπως έντονη γεύση.

Στους αρχαίους χρόνους χρησιμοποιήθηκε ως καρύκευμα, άρωμα και χρωστική. Στην Ασία, οι γυναίκες χρησιμοποιούν κουρκουμά διαλυμένο σε νερό γιατί τη λαμπερή χρυσίζουσα χροιά που αφήνει στο δέρμα.

Η κουρκούμη περιέχει κουρκουμίνη, που είναι μια  αντιαλλεργιογόνος ουσία. Η κουρκουμίνη ενισχύει την αντίσταση του δέρματος στις αλλεργίες και βοηθά στην αποβολή τοξινών.

Το λάδι κουρκουμά είναι η ιδανική βάση για καλλυντικά γιατί έχει αντιρυτιδικές, αντηλιακές, αντιγηραντικές, αντιοξειδωτικές ιδιότητες κτλ.  

 
Υλικά

• 250 ml. σησαμέλαιο ή ηλιέλαιο (ελαφρύ λάδι)
• 4 κ.γ. σκόνη κουρκούμη
• 5 κάψουλες βιταμίνη Ε

Παρασκευή

Ρίξτε σε ένα βάζο τη σκόνη κ προσθέστε το έλαιο. Κλείστε το καπάκι και αφήστε το για 30 – 40 μέρες σε φωτεινό μέρος χωρίς να το χτυπά ο ηλιος, ανακινώντας ανά τακτά διαστήματα.

Όταν περάσουν οι αναμενόμενες μέρες και το λάδι ετοιμαστεί, μουσκέψτε τις βιταμίνες σε λίγο νερό για να μπορέσετε να τις αδειάσετε εύκολα.

Ρίξτε το λάδι σε ένα καθαρό βάζο, χωρίς να αναταράξετε τη σκόνη του κουρκουμά που έχει κατακαθίσει. Για να είστε σίγουρη ότι το λάδι σας δεν έχει υπολείμματα, ξανασουρώστε το με χαρτί κουζίνας και βάλτε το σε ένα αποστειρωμένο σκεύος προσθέτοντας τη βιταμίνη.

Διατηρείται ως 6 μήνες σε δροσερό μέρος, για διπλάσια διάρκεια τοποθετείστε το στο ψυγείο.

Χρήση
Προσθέσετε στο κατακάθι  του κουρκουμά 5 - 7 σταγόνες χυμό λεμονιού, έτσι θα έχετε ένα ιδανικό πίλινγκ για να τρίψετε  αγκώνες, γόνατα και φτέρνες.
Αφού κάνετε ένα ελαφρύ μασάζ, πλυθείτε με χλιαρό νερό και ήπιο αφρόλουτρο ή σαπούνι και σκουπιστείτε.
Το λάδι δίνει ένα προσωρινό χρώμα στο δέρμα, απορροφάται εύκολα, δεν λερώνει τα ρούχα και αφαιρείται εύκολα όταν πλυθείτε.

Βαλσαμέλαιο το θαυματουργό, Καροτέλαιο:'Ενα λάδι για τα μαλλιά και το δέρμα, Φυτικό λάδι Jojoba (τζοτζόμπα ή χοχόμπα)

Βαλσαμέλαιο το θαυματουργό

Ήταν γνωστό ως Υπερικό στην Αρχαία Ελλάδα, στη νεότερη Ελλάδα είναι γνωστό ως βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο, Υπερικός ή Βάλσαμο και στην ξένη (αγγλική) βιβλιογραφία αναφέρεται ως St. John's wort. Τα φύλλα αυτού του φυτού είναι φωτεινά κίτρινα-πορτοκαλί. Τα πέταλα, συνήθως κίτρινα-πορτοκαλί.

Στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό στις πληγές που γίνονταν από τα σπαθιά, για αυτό κι η ονομασία του σπαθόχορτο.

Το Βαλσαμέλαιο είναι επουλωτικό και αντιφλεγμονώδες είτε σαν λάδι είτε σαν λοσιόν. Επιταχύνει την επούλωση τραυμάτων, μωλώπων, κιρσών, ελαφρών εγκαυμάτων και ηλιακών εγκαυμάτων. Χρησιμοποιείται κατά κόρον στις καλλυντικές κρέμες λόγω των ιδιοτήτων του.

Υλικά

• 100 ml Ελαιόλαδο
• Βαλσαμόχορτο
• Βιταμίνη Ε

Παρασκευή

1. Πλένετε το βότανο και το αφήνετε να στεγνώσει πάνω σε μια πετσέτα, που ανανεώνετε κατά τακτά διαστήματα ώστε να στεγνώσει πιο γρήγορα.
2. Αποστειρώστε με οινόπνευμα ένα βάζο και γεμίστε το μέχρι την μέση περίπου με τα άνθη του φυτού (αν είναι δυνατόν φρεσκοκομμένο).
3. Προσθέστε αγνό ελαιόλαδο, κατά προτίμηση ΒΙΟ, καλύπτοντας το φυτό.
4. Αφήστε το σε φωτεινό μέρος για 50 - 60 ημέρες, μετά σουρώστε το με ένα τούλι ή γάζα, προσθέστε 2 κάψουλες βιταμίνη Ε και φυλάξτε το σε δροσερό σκοτεινό μέρος για 6 μήνες και για 1 χρόνο στο ψυγείο.

Υπάρχουν δυο τρόποι για να φτιάξετε το βαλσαμέλαιο

1. Βάλετε το στον ήλιο για 50 - 60 μέρες. Αν το βάλετε σε εξωτερικό χώρο, καλό είναι το βράδυ να το βάζετε στο σπίτι. Επίσης να θυμόσαστε να το ανακινείτε τακτικά. Το λάδι θα πάρει ένα κοκκινωπό χρώμα.
2. Βάζετε το βάζο με τα υλικά σε μπεν μαρί και χαμηλή θερμοκρασία (70 βαθμούς Κελσίου) και αφήστε το τουλάχιστον για 3 ώρες.  

Σουρώστε το λάδι με ένα τούλι ή γάζα, προσθέστε 2 κάψουλες βιταμίνη Ε και φυλάξτε το σε δροσερό σκοτεινό μέρος για 6 μήνες και για 1 χρόνο στο ψυγείο.

Προσοχή!!!

Σε ορισμένα δέρματα μπορεί να προκαλέσει αντίδραση-φωτοευαισθησίας και φωτο-δερματίτιδα, που εκδηλώνεται με δερματικούς ερεθισμούς. Δεν πρέπει μετά τη χρήση του να ακολουθεί έκθεση στο φως.

Κουρκουμέλαιο, Καροτέλαιο:'Ενα λάδι για τα μαλλιά και το δέρμα, Φυτικό λάδι Jojoba (τζοτζόμπα ή χοχόμπα)

Φυτικό λάδι Jojoba (τζοτζόμπα ή χοχόμπα)

Το φυτό jojoba, βοτανολογικά γνωστό ως Chinensis Simmondsia, είναι ένας πολυετής θάμνος που φυτρώνει στο Βορειοδυτικό Μεξικό και στη Νοτιοδυτική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών (Νότια Αριζόνα και Καλιφόρνια).

Είναι περίπου 5-6 πόδια ψηλό, με νευρώδη στελέχη και κηρώδη, παχιά, οβάλ, μικρά μπλε-πράσινα φύλλα. Το θηλυκό του φυτού παράγει έναν καρπό, ο οποίος με τη σειρά του φέρει ένα σπόρο που περιέχει ένα υγρό κερί. Ζει 250 χρόνια.
Το χρώμα του λαδιού που παράγεται από τους σπόρους του φυτού, έχει εντυπωσιακό χρυσό-κίτρινο χρώμα. Μετά από τη διύλιση όμως είναι άχρωμο και  άοσμο.
Το λάδι jojoba αποτελείται από εστέρες κερί, του οποίου η σύνθεση είναι δομικά και χημικά παρόμοια με το ανθρώπινο σμήγμα που παράγεται από τους σμηγματογόνους αδένες του δέρματος. Αυτό το κάνει ν’ απορροφάται εύκολα από την επιδερμίδα. Δεν είναι τοξικό και πολύ σπάνια ερεθίζει το δέρμα.
Οι αυτόχθονες Αμερικάνοι χρησιμοποιούσαν το λάδι για πληθώρα θεραπειών αιώνες πριν. Σήμερα χρησιμοποιείται στην ιατρική, στην κηροπλαστική, στη βυρσοδεψία, στην αρωματοποιεία, στην κοσμετολογία κτλ.

Χρήσεις και οφέλη:

• Υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε (τοκοφερόλη), μέταλλα και λιπαρά οξέα. 
• Δείκτη προστασίας κατά του ήλιου ίσο με 4.
• Αντιμυκητιακές, αντιβακτηριδιακές, αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. 
• Δεν αλλοιώνεται (ταγγίζει) ακόμα και μετά από μεγάλες περιόδους αποθήκευσης.
• Προσφέρει θρέψη, ενυδάτωση, ελαστικότητα, μείωση λεπτών γραμμών και ρυτίδων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα στην περιοχή των ματιών.
• Άτομα με ξηρό και λεπιοειδές δέρμα, θα τα βοηθήσει να απαλλαγούν από την υπερβολική ξηρότητα, κάνοντας το δέρμα απαλό και εύπλαστο. 
• Άτομα με λιπαρό δέρμα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το λάδι jojoba, δεδομένου ότι δεν μπλοκάρει τους πόρους του δέρματος. 
• Χρησιμοποιείται για το ντεμακιγιάζ ματιών και προσώπου.
• Βοηθά στην πρόληψη της τριχόπτωσης, θρέφει τα μαλλιά, δίνει λάμψη, τιθασεύει τα κατσαρά και είναι ιδανικό για τα λιπαρά, αφού δεν τα λαδώνει επιπλέον.
• Άτομα που υποφέρουν από δερματικά προβλήματα όπως έκζεμα, σημάδια ακμής και  ψωρίασης, μπορούν  να βρουν ανακούφιση με λάδι jojoba ( λόγω των αντιβακτηριδιακών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων). 
• Tα περισσότερα βακτήρια συμπεριλαμβανομένου του Staphylococcus aureus και του μύκητα Candida Albicans δεν μπορούν να αναπαραχθούν και πεθαίνουν όταν έρχονται σε επαφή με το λάδι jojoba. 
• Στην πραγματικότητα, είναι τόσο αντιβακτηριδιακό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μυκητοκτόνο για τον έλεγχο της μούχλας.
• Είναι φθηνό, εύκολο να βρεθεί (φαρμακεία, βοτανοπωλεία και καταστήματα με πρώτες ύλες καλλυντικών).
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυριολεκτικά από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα.

Κουρκουμέλαιο, 

Βαλσαμέλαιο το θαυματουργό,  

Καροτέλαιο:'Ενα λάδι για τα μαλλιά και το δέρμα